HİÇ olmadan GERÇEK olunamaz

HİÇ olmadan GERÇEK olunamaz

Kelimeleri tükenmişti…

Sadece bir “ANLAM” arıyordu.

Neden vardı bu koca evren

Neden dönüyorlardı aynı eksende gezenler ve yıldızlar

Neydi bu koca düzenin anlamı...

Kendini hiçbir şeye ait hissedemiyor

Hiçbir duygu onu tamamen tanımlamıyor

Herhangi bir düşünce eksik kalıyordu

Acaba nedendi etrafındaki insanların bunca uğraşı

Var olma çabası bile anlamsızdı yer yer

Düşüncelerden mi ibaretti kendisi

Hatta kendisi olarak bildiği

Yoksa bundan öte bir şey var mıydı?

Nefes bile almak istemiyordu 

Fakat onu bile kesemiyordu

Aklındaki intihar ya da bir kaçış değildi

Sadece bütün ihtiyaçlardan bir an için sıyrılmak

Özgür olmaktı

İnsan olma deneyiminden

Bedenden

Nefesten

Hatta herşeyden

İşte o anda fark etti

Bir şimşek gibi çaktı tüm hakikat 

Gözleri kamaştıran zerafeti

Aklı durduran azametiyle

Kendi zannettiği aslında kendi değildi

Daha sonsuzdu

Kelimelere indirgenemiyordu

Ama tüm çıplaklığı ile ortadaydı

Ağzını açıp bir şey söylemek istiyordu

Oysa söz eksik kalırdı

Onu her an duysa da 

Melodisini bu dünyada çalabilecek bir alet yoktu

Onu hissediyor

Fakat tutamıyordu

Bunca zaman gözlerinin önündeki bu gerçeği

Nasıl anlayamadığını düşündü

Fakat yine fark etti ki

Anlayışının önündeki tek engel yine kendiydi

Doğru bildikleri

İnandıkları, inanmadıkları

Hissettikleri, hissetmedikleri

Deneyimlediği ama anlayamadıkları

Bakıp da göremedikleri...

Bütün her şey bırakmaya 

Bir HİÇ olmaya

Kalpten niyet ettiğinde 

Dökülmüştü ortaya

Ve o AN anladı ki

HİÇ olmadan GERÇEK olunamazdı!



ETKİNLİKLERİMİZİ EMAİL İLE TAKİP ETMEK İÇİN LÜTFEN FORMU DOLDURUP İLETİNİZ...